Eli Kari Gjengedal:

Eg elskar klubb

Klubb, sa du? Vart du litt forvirra her no? Er ikkje klubb kun for eldre damer? Sånne som mamma på 85 år?

FOTO: Astrid Waller
FOTO: Astrid Waller Vis mer
Publisert

Nei! Trass i at året er 2021, lever den gode, gamle frueklubben – eller jenteklubben – i beste velgåande.

Googlar du frueklubb, så kjem det opp ei heil røys med ulike klubbar. Alt frå idrettsklubbar til hobbyklubbar. Vinklubbar. Gourmetklubbar og syklubbar. Bokklubbar, filmklubbar og sjakklubbar. Det er endelaust!

I alle tider har kvinner hatt eit behov for å samlast og prata om sine eigne ting. Ein god, ­gamaldags kvinneklubb har meir eller mindre eksistert sidan vi var ur­mennesker. Klubben er rett og slett ein institusjon for oss kvinner.

Eg kan hugse den gode lukta av stearin­- ­­lys og eit vrimmel av parfyme og Elnett-­hårspray i huset når mamma hadde klubb på 70- og 80-talet. Dei gode ­venninnene hennas strøymde opp trappa og inn i stova. Her var det dekka opp med mammas finaste dekketøy, alt etttersom kva slag klubbgjeng som kom.

Var det leseringen, så kom det rådyre porselen-­tesettet på bordet, og det vart servert nysteikte rundstykke med ulikt pålegg. Som til dømes ost med herme­tiserte mandariner eller svinesteik med svisker. Var det jentegjengen, var det høgstetta glas på nydeleg linduk som omkransa fondysettet når damene sat ­rakrygga med blomstrande serviettar på fanget og ­duppa smørmøre indrefiletbitar i olje. Det oste av ­latter i lufta og ikkje minst alvorlege diskusjonar om alt mellom himmel og jord. Frå rommet mitt elska eg kvart sekund av mamma sine klubbar.

Når eg vart eldre sjølv, tenkte eg ofte på at det ­hadde vore kjekt å gå i ein klubb av eit eller anna slag. Men så var det noko med klubb som gjorde at eg fekk ei kjensle av at eg ville bli sett på som gamal. Eg ­skulle bli over 45 år før eg gjorde entre i klubbmiljøet sjølv. Eg vart invitert i Nordnes Kvinnedrikkelag. Ein jenteklubb kor vi lagar eit tema rundt vin eller øl eller ­cocktailar. Det viste seg at eg er den ­eldste av alle i klubben på Nordnes! Eg meiner … det er damer godt under 40 år som går i klubb! Hurra! Då fekk klubb­genet mitt skikkeleg bein å gå på. Det varte ikkje lenge før eg var med i tre klubbar til.

Så galen har eg vore at eg gjekk med på å kalle den eine klubben for syklubben! Og eg seier det med stoltheit. No skal det være sagt at i syklubben syr vi ikkje et einaste sting. Vi brukar å samle oss rundt eit gamalt sybord, og så drikk vi herlege boblar og et popkorn til vi vert flau. I denne klubben diskuterer vi framtida vår og karrieren. Vi ­deler erfaringar og nettverk. Planlegg studieturar som vi veit i vårt stille sinn aldri kjem til å bli noko av. Men er ikkje den største lykka å planlegge turen framfor å gjennomføre den?

Det å ha ein fristad kor ein kan prate om det som er viktig for seg akkurat her og no, er kanskje på ­høgde med å gå til psykolog eller coaching. Å prate med jenter som er i same situasjon eller stad i livet som ein sjølv, er som den reinaste terapien.

Eg hyller denne gongen alle klubbar som finst i ­verda. FOR eit genialt påfunn. FOR ein glede! Og er du ei som er så heldig at du er med i ein klubb, er ­rådet mitt å invitere ei venninne som kanskje ikkje har ein klubb å gå i. Henne vil du gi så mykje glede for resten av livet.

Eg elskar klubb og sier herved unnskyld for at eg ikkje heiv meg rundt for mange år sidan. Kanskje eg no skal danne ein overgangsfrueklubb? Er du med?

Oppdag mer mote, livsstil og historier fra virkeligheten på KK.no

Følg på Instagram Abonner på KK magasinet

Vi bryr oss om ditt personvern

kk er en del av Aller Media, som er ansvarlig for dine data. Vi bruker dataene til å forbedre og tilpasse tjenestene, tilbudene og annonsene våre.

Les mer