Eli Kari Gjengedal:

Eg får nesten klaustrofobi og ­badar i min eigen sveitte

Ei dame i overgangsalderen med hetetokter, slik som eg, har ikkje noko i Syden å gjere på den varmaste tida av året.

FOTO: Astrid Waller
FOTO: Astrid Waller Vis mer
Publisert

Vi går no inn i ei kjøligare årstid, noko som passar meg perfekt og sikkert mange av dykk lesarar også. Dei som heldt seg på Vestlandet og i Nord-­Norge i sommar, fekk ikkje mykje å skryte av når det gjaldt sol og temperaturar. I alle fall om ein er glad i varme over 20 grader. I dei delane av landet drukna sommaren i regn og skyer for mange.

Min absolutte favorittemperatur er 23 grader. Då er det ikkje for kaldt til å gå med sommarkjole, og ikkje for varmt for litt aktivitet av eit nokså dovent slag utan å svette blodet av seg. Altså, med aktivitet meiner eg ein tur på fjellet eller ein enkel rusletur på butikken eller noko i den duren.

Men skulle temperaturane starte å klatre oppover på termometeret og komme over 25 grader, ja, då byrjar mine varsellamper å lyse. Og endar vi opp mot 30, slik eg opplevde i Spania då eg var der ei lita veke i sommar (35 på det varmaste i skuggen), ja, då er eg ille ute. Eg taklar det rett og slett ikkje, det blir for varmt. Eg får nesten klaustrofobi. Eg ­badar i min eigen sveitte. Eg vert uvel. Alt er vått og fælt.

Gløym at sminken held seg fast i fjeset, like raskt som lysets hastighet forsvinn både maskara og bryn. Som ved eit trylleslag er ansiktet mitt nærmast utan ­farge. Ja, for oss ekte blondiner er alt hår fargelaust, noko som er ganske praktisk når det gjeld kroppshår, for det er nesten ikkje synleg. Men i ansiktet, der er det null ramme. Som eit blast akvarellmaleri, vil eg påstå. På 1800-talet var det sikkert på moten, men ikkje i 2022, augebrynets tiår, vil eg påstå. Denne moten fell ikkje naturleg for meg, eg som verken har farge på auge­bryna eller noko særleg til hårvekst over gluggane. Tjukke bryn kan jo være eit slags naturleg sveitteband når store, salte svetteperler renn i strie straumar nedover panna på altfor varme augustdagar i Sydens herlege svetteparadis. Så noko godt kjem det ut av moten eg ikkje får dra nytte av!

Men eg tålte nok varmen mykje betre før. Det viser seg at dess eldre vi blir, dess dårlegare tåler dei fleste av oss varmen. Årsaka er at nyrene våre taklar dehydrering dårlegare etter fylte 40 år. Dei treng meir væske enn før, og får dei ikkje det, vert vi uvel og svimle og kan ende opp med heteslag.

I år har nok ein del av oss opplevd ­hete- ­bølga i Europa, kor temperaturen kom opp i 43–45 grader. Det er ikkje sunt for kroppen uansett om ein tåler varme godt eller ikkje. Hugs at kroppstemperaturen vår er rundt 37 grader. Tenkt deg kor lenge du orkar å sitje i ein jacuzzi i 38–39 grader, kun én til to grader varmare enn kroppstemperauren. Kroppen startar sporenstreks å jobbe for å halde temperaturen nede. Du orkar kanskje ti minutt, der du opplever velvære, men så er det stopp.

Kjem lufta opp i over 40 grader, er det som å åpne ein varm steikeovn, og du kjenner korleis varmen slår mot deg. Nei, august ved Middelhavet er for varmt for min smak, med eller utan hetebølge.

Ei dame i overgangsalderen med hetetokter og humør­svingningar, slik som eg, har ikkje noko i Syden å gjere på den varmaste tida av året. Nei, la meg jumpe inn i haustens kjølige luft og prise meg lykkeleg for at eg kom meg heilskinna heim frå svetteveldet i sør. Vi får no sjå om eg går på den same smellen til neste år. Eg har for vane å gløyme kor varmt det EGENTLEG var der nede ved Middelhavet året før, når det regnar ­heime og det er sol i Syden.

Oppdag mer mote, livsstil og historier fra virkeligheten på KK.no

Følg på Instagram Abonner på KK magasinet

Vi bryr oss om ditt personvern

KK er en del av Aller Media, som er ansvarlig for dine data. Vi bruker dataene til å forbedre og tilpasse tjenestene, tilbudene og annonsene våre.

Vil du vite mer om hvordan du kan endre dine innstillinger, gå til personverninnstillinger

Les mer