Eli Kari Gjengedal:

Eg trudde eg var­ alvorleg sjuk

Det enda med blodprøver og ein forsikring om at ­plagene mine mest sannsynleg ikkje var dødelege.

FOTO: Astrid Waller
FOTO: Astrid Waller Vis mer
Publisert

Er du ein av dei som kvir seg for å oppsøke legen i forbindelse med plager ein får i overgangsalderen?

Kanskje har du ein mannleg lege som du ­føler ikkje forstår deg? Eller ein kvinneleg lege som sjølv har mange år igjen til overgangsalderen? Eller enda ­verre: ein godt vaksen kvinneleg lege som er ein av heldig­grisane som har sluppe ­billig unna? Ei som ikkje har merka anna enn at mensen stille og ­roleg forsvann ein onsdag ettermiddag, og som dermed har null forståelse for den som har det kjipt både psykisk og fysisk.

Det går på ­psyken laus om ein ikkje kjenner seg i trygge hender når ein skal gå til legen. Det er så viktig at ein vert tatt på alvor. Det er viktig å bli trudd når ein sit der i stolen ved sidan av ­skrivebordet, kor blodtrykksmålaren står pent plassert ved ­sidan av pc-en med legejournalen din som lyser mot deg.

Det er noko med at overgangsalderen er litt pinleg og tabu. Noko ein ikkje roper høgt om, men som blir avfeia med at dette må ein berre lide seg gjennom. Det er noko vi rett og slett har børsta under teppet og ikkje snakka om i årevis. Det er kanskje no dei sista åra at dette har fått eit litt auka fokus. Og det var verkeleg på tide, spør du meg.

Min fastelege fortalde meg at det han hadde hatt om overgangsalderen og medførande plager, var gjort unna på ein time under legestudiet. Har du høyrt på maken? Ikkje rart vi må sette kvinnehelse på agendaen – og i dette tilfellet overgangsalderen. Etter 10 års erfaring kan min fastlege fortelje meg at han har lært mykje om overgangsalderen etter mange pasientbesøk av kvinner som ikkje har hatt det så bra. Han har mykje meir ­fokus på overgangsalderen etter at han byrja på legekontoret som fastlege. Han har alltid dette «top of mind» når det kjem ei kvinne i den «rette» alderen inn døra hans med ­plager som kan stamme frå alt mogleg rart. Det han seier, er at det er viktig å få oversikt over alle aspekt med pasienten. Han spør kva pasienten sjølv trur det kan være? Noko eg trudde var noko av det mest irriterande ein pasient kan finne på overfor legen sin, at ­pasienten har stilt sin eigen diagnose ­etter å ha lese seg opp på det store ­internettet …

Men nei, min lege seier at for å kunne hjelpe, må ein ha heile bildet frå pasienten. Det er også snakk om å kunne ­berolige med kva det faktisk IKKJE kan være.

Då eg fyrste gongen gjekk til legen min og trudde eg var alvorleg sjuk, hugsar eg at han spurde meg om ­akkurat dette, kva eg sjølv trudde det kunne være. Det enda med blodprøver og ein forsikring om at ­plagene mine mest sannsynleg ikkje var dødelege. Eg var likevel ikkje heilt sikker før eg fekk resultatet frå laboratoriet om at eg var komen i overgangsalderen. Heldigvis har eg ein fastlege som tilbyr meg den hjelpa eg kan få for å lindre plagene mine. Så heldig er det ikkje alle som er, dessverre. Derfor er det viktig at ­fastlegar får større kunnskap om overgangs­alderen. Ein fin måte å starte på, er å ­snakke heilt uforbeholdent til sin fastlege og ikkje ­finne seg i ikkje å bli tatt på alvor. Her er det berre å gønne på, jenter. La ingen få bagatellisere korleis du har det. Punktum!

Oppdag mer mote, livsstil og historier fra virkeligheten på KK.no

Følg på Instagram Abonner på KK magasinet

Vi bryr oss om ditt personvern

KK er en del av Aller Media, som er ansvarlig for dine data. Vi bruker dataene til å forbedre og tilpasse tjenestene, tilbudene og annonsene våre.

Vil du vite mer om hvordan du kan endre dine innstillinger, gå til personverninnstillinger

Les mer