Eli Kari Gjengedal:

Ein kan ikke foreslå noko så vilt!

«Skal KK intervjue deg? Så utruleg kjekt, Eli Kari. Vet du, da synes eg at du skal høre med de om du kan skrive en spalte om livet for damer som deg.»

FOTO: Astrid Waller
FOTO: Astrid Waller Vis mer
Publisert
Sist oppdatert

Dette for­slaget kjem på klingande bergensdialekt (Åsane må vite). Det er mi gode venninne Desta Marie Beeder som snakkar.

Vi prata på telefonen då eg fortalde at eg skulle treffe KK i Oslo. Å, det er stor stas. KK er bladet eg er vaksen opp med. Det låg på stovebordet til alle mammas venninner. Det er kvinnebladet med stor K. Eg kan ikkje tru at vesle Eli Kari skal få lov å være på framsida av KK!

Men så var det dette då, å foreslå noko så vilt som å skrive ei spalte. Nei, nei, no har Desta Marie gått frå sans og samling, det kan eg berre ikke foreslå. Det blir for mykje. Det går vel ikkje an? Det er slikt ein FÅR spørsmål om, ikkje noko ein SJØLV foreslår. Men eg lar det synke, og etter kvart som eg kjenner på det, så ­trur eg at Desta Marie har rett. Eg, som er opptatt av å ta brodden av tausheten rundt overgangsalderen og det faktum at vårt samfunn sjelden hyllar damer i min alder (fylte 50 år i mars). Få slutt på at kvinner på min alder på mange måtar vert usynlege. Sånn førti-­­og-ferdig, som ein seier.

Gjennomsnittleg kjem norske kvinner i overgangs­alderen når dei er 52 år. Eg var 48.

Det er vel ganske urettferdig, er det ikkje? Eg har tenkt å leve i 40 år til. I alle fall 29 år til. Det er jo nesten eit heilt liv. Eg kan vel ikkje gå rundt som ein skugge og være usynleg halve livet mitt?

Halvparten av jordas befolkning skal gjennom det same som eg er gjennom no. På godt og vondt. I større eller mindre grad. Ein fase og ein tilstand vi ikkje kjem utanom. Alle med ein normal kropp. Kul eller ukul. Sprek eller slapp. Mørk eller lys, uavhengig av religion og kultur skal gjennom dette. Spørsmålet er berre når og kor lenge det vil vare.

Gjennomsnittleg kjem norske kvinner i overgangs­alderen når dei er 52 år. Eg var 48. Kanskje var eg endå yngre, eg berre visste det ikkje. Det starta med at eg gjekk rundt og hadde så vondt i handledda mine. Ei merkeleg smerte eg ikkje hadde kjent før. Og som ekspert på eigen kropp ­visste eg at dette måtte sjekkast.

Eg håpte lenge det skulle gå over av seg sjølv, men det gjorde ikkje det. ­Nokre dagar hadde eg så vondt i handledda at eg nærast ikkje klarte å halde mobiltelefonen i handa. Eg fekk for meg at eg hadde fått ein alvorleg sjukdom og mest sannsynleg ikkje hadde så lenge igjen å leve. Det endte med eit legebesøk og eit raskt svar om at eg kunne slappe heilt av. Eg hadde berre kome i overgangsalderen.

Aldri er vel nokon blitt så glad for ein slik beskjed før. Alternativet i mitt hovud var at eg skulle dø. Men no veit eg at eg ikkje skal dø sånn med ein gong. Eg skal i alle fall gjennom overgangsalderen fyrst. Og det har eg tenkt å gjere med stil.

Og ikkje berre det, eg er så heldig at eg har Desta ­Marie som hadde ideen til denne spalta, og no får eg lov å dele tankane mine her i KK med dykk. Tusen takk for tilliten. Dette gleder eg meg til.

La oss hylla livet gjennom alle faser. Og er det noko som burde hyllast, så er det jammen meg det faktum at kroppen fungerer som den skal. Alle faser i livet er like viktige og like ekte, livet vårt er akkurat her og no. ­Overgangsalder eller ei.

Oppdag mer mote, livsstil og historier fra virkeligheten på KK.no

Følg på Instagram Abonner på KK magasinet

Vi bryr oss om ditt personvern

kk er en del av Aller Media, som er ansvarlig for dine data. Vi bruker dataene til å forbedre og tilpasse tjenestene, tilbudene og annonsene våre.

Les mer