Eli Kari Gjengedal:

Etter at eg kom i overgangsalderen, har måndagane vorte endå tyngre

På måndagar vert eg ein annan person, nesten.

FOTO: Astrid Waller
FOTO: Astrid Waller Vis mer
Publisert

Har du høyrt om måndagsfrykt, eller måndagsangst, om du vil? Det har eg … Eller, eg opp­lever det somme måndagar. Nesten som ein liten vekesdepresjon.

Når eg opplever slike måndagar, tenkjer eg ofte på Petter Stordalen. Han er ein slik som elskar måndagar, har eg sett på Insta­gram. Han er full av energi på denne fyrste dagen i veka. Eg prøver å være som han når eg skal dra meg ut av min eigen måndagsfrykt.

Kunne berre alle måndagar vore slik eg opplever fredagen? Fredagen er min absolutte favoritt av alle vekedagane. Fredag har liksom sin eigen stemning der den ligg som siste krafttaket i veka før det vankar fridagar. Då reknar eg ikkje dei som går turnus, vel å merke. Tenk om alle dagar i veka var ein ­fredag? Det hadde vore noko!

Men kanskje treng vi ein slik skikkeleg kvardag som den ­fyrste dagen i veka er? Ein skikkeleg blåmåndag som vekker ein opp frå helgedvalen. Kor helgekosen med laurdagsvin, seine kveldar og søndagsmiddagen vert bytt ut med fiskepinnar, råkostsalat og vatn i glaset. Men uff, ikkje berre er måndagen beint fram kjedeleg, den byr på rutineprega måndagssyslar, som betaling av rekningar og dårleg samvit for den dyre kjolen eg ­kjøpte på fredagen, då heile verda såg litt lysare ut.

På måndagar vert eg ein annan person, nesten. Då skal eg spinke og spare, ete sunt, legge meg tidleg og gjere ein ekstra innsats på jobben. Eg skal liksom gjere opp for mine synder i helga. På ein måte er det terapi å få kontroll på livet etter ei helg kor det meste har sklidd ut. Det er noko trygt med måndagane også.

Eg brukar å seie til sonen min at han ikkje må spørje mamma om å få lov til noko som helst på måndagar, då er mamsen nemleg forvandla til den strengaste tante Sofie verden har sett. Spør meg heller om noko når veka lakkar og lir utover og vi snusar på fredagen. På ein fredag sit både reglar og pengar lausare hjå meg. På fredagar er det eit rungande JA til det meste.

Men kvar sjuande dag kjem måndagen. Den ligg der øvst oppe i det tenkte veke­hjulet mitt. Om eg kunne sett ­farge på måndagen, ville den fått ein brun mahognifarge. Eg tenkjer på brune kavringar med smør og brunost. Eg tenkjer på mellomleggspapir og matboks. Bukser med sleng, briller og vest. Måndagen har slege rot i ein slags 1970-talls kvardagsdesign oppe i hovudet mitt. Innhaldet passar for ei 50 år gamal dame, men innpakninga er frå Eli Kari 10 år.

Er det ikkje rart korleis ein kan assosiere kvardagen med dei vante rutinane ein har med seg frå barndomen? Det er ein slags tryggleik i måndagen, sjølv om den i mine auge er den kjedelegaste dagen i veka. Den dagen eg treng å trekkje meg sjølv opp.

Og no, etter at eg kom i overgangsalderen, har måndagane vorte endå tyngre. Men eg gjev ikkje opp, eg pakkar den inn i det trygge rutinelivet mitt frå barndomen, med fiskepinnar til middag, matpakke og oversikt over rekningane mine. Og sjølvsagt tenkjer eg på Petter Stordalen, som heiar på måndagar. Det skal eg også gjere ein dag, eg må ­berre prøve å gløyme at det er fredagen som er min absolutte beste dag fyrst.

Ha ei strålande veke, folkens, uansett kva dag det er snakk om.

Oppdag mer mote, livsstil og historier fra virkeligheten på KK.no

Følg på Instagram Abonner på KK magasinet

Vi bryr oss om ditt personvern

KK er en del av Aller Media, som er ansvarlig for dine data. Vi bruker dataene til å forbedre og tilpasse tjenestene, tilbudene og annonsene våre.

Vil du vite mer om hvordan du kan endre dine innstillinger, gå til personverninnstillinger

Les mer