Eli Kari Gjengedal:

Kanskje det er heilt sjukt? Men eg likar det

Er det lov å seie at ein er glad i husarbeid?

FOTO: Astrid Waller
FOTO: Astrid Waller Vis mer
Publisert

Eg ­føler at dersom ein ikkje deler husarbeidet 50–50 med mannen, så er ein rett og slett ei dårleg kvinnesakskvinne. Ein regelrett pissar på alt det mødrene og bestemødrene våre har kjempa fram for oss gjennom fleire generasjonar.

Ein skal aldri slutte å kjempe for kvinners rettar. Det er ein uskreven regel slik eg ser det. Det seier rett og slett seg sjølv. Eg er oppvaksen med ei mor som var opptatt av at døtrene hennar skulle være sjølvstendige og ikkje gjere seg avhengige av ein mann. «Du skal alltid vite at du klarer deg sjølv, Eli Kari. Du skal aldri bli hjå ein mann om ikkje kjærleiken er der», sa ho.

Det er prenta inn i hovudet mitt gjennom ei årrekke. Eg er sjølvstendig og klarer meg sjølv. Men eg elskar også husarbeid. Ingenting gjev meir ro i sjela enn å sette seg i sofaen i eit gullande reint hus. Ikkje eit støvkorn i ­sikte. ­Herleg såpelukt i rommet og masse reine klær som ­tørkar på stativet. Eg skjønar godt at Synnøve Skarbø ryddar freden inn i sjela si og kan skrive bøker om fenomenet. Det er noko tilfredsstillande ved å gjere husarbeid. For meg er det terapi. Det er klart eg kunne hatt vaskehjelp, men kvifor skal eg det når eg trivst med å gjere det sjølv?

Heime hjå oss er det ikkje slik at mannen min gjer så mykje husarbeid. Det er ikkje det at han ikkje tilbyr seg, men eg må seie det rett ut: Eg synest ikkje det blir like bra som når eg gjer det sjølv. Eg må liksom ha kontroll på kor grundig det er gjort. Han har ikkje det same synet på system på tørkesnora slik eg har. Han skjønar ikkje at alle strømper må hengast ved sidan av kvarandre i rett farge. At buksene må henge ytst og at ein lyt strekke skjortene ut før ein heng dei på plass. Eg er ei slik ei som kan sette meg ned og beundre klesvasken min. Korleis eg har hengt kleda korrekt opp ved sidan av kvarandre. Alle kleklypene står rett opp med matchande farge som kleda.

Det er nesten så eg kan sitte å sjå på klesvasken tørke! ­Kanskje det er heilt sjukt? Men eg likar det. Eg likar også kjensla av ein nykokt koppeklut. Ja, eg kokar klutane mine. Det er ikkje ein einaste sur klut i mils omkrets. Ingenting slår det å hive ein sprut med Zalo over benke­plata, og så tørke over med ein skikkeleg våt og nykokt klut. Olalaaa, det er tilfredstillande.

Det er heller ikkje så verst å dra over kjøkengolvet med støvsugaren. Eg likar lyden av brødsmular som forsvinn inn i støvsugarposen. Det er som musikk i øyrene mine. Eg får også ein herleg lykkefølelse av ei nytømd oppvaskmaskin eller eit nyskura dusjhjørne, kor eg kan spegle meg i blandebatteriet når eg set på vatnet i dusjen. Nei, gje meg ei vaskebøtte med tvåge og langkost, så skal eg seie eg svingar meg rundt uansett tid på døgnet. Husarbeid er like bra for sjela som ein tur i skog og mark, spør du meg. Og fordelen med «husarbeidterapi» er jo beint fram eit reint og ryddig hus. Det får heile familien glede av. Lenge leve ­grøn­såpe­lukta. Eg kjem herved «ut av skapet»: Eg er ­feministen som diggar husarbeid vilt.

Oppdag mer mote, livsstil og historier fra virkeligheten på KK.no

Følg på Instagram Abonner på KK magasinet

Vi bryr oss om ditt personvern

KK er en del av Aller Media, som er ansvarlig for dine data. Vi bruker dataene til å forbedre og tilpasse tjenestene, tilbudene og annonsene våre.

Vil du vite mer om hvordan du kan endre dine innstillinger, gå til personverninnstillinger

Les mer