EXTREME MAKEOVER: Nordmenn er ivrigare i oppussing enn i det meste anna, meiner KK-spaltist Fredrik Steen. Men det er ikke berre kåken vi pussar opp. FOTO: John Andresen
EXTREME MAKEOVER: Nordmenn er ivrigare i oppussing enn i det meste anna, meiner KK-spaltist Fredrik Steen. Men det er ikke berre kåken vi pussar opp. FOTO: John Andresen Vis mer

Nordmenn og oppussing:

Treng du strengt tatt å pusse opp?

Eller har du berre for mykje tid og pengar? Spør KK-spaltist Fredrik Steen

Velkomen til Norge – landet der vi pussar opp oftare enn vi byttar sexpartnar. Men pussar vi opp fordi tapetet skrellar av veggane og flisene er utslitne? Neeeeida, her fornyar vi medan det framleis luktar nytt - vi blir nemleg så fort leie av stilen vi var så begeistra for i forfjor.

Definisjonen på motlaus, spurde du? Eg foreslår: å måtte forhalde seg til det same mønsteret over tid. Treng vi nytt kjøken? Streng tatt ikkje, men vi har råd til det. Det er lett å få dagane til å gå når ein konstant justerer på interiøret.

LES OGSÅ: Deiligere å være norsk i Dubai enn i Danmark

Sikker valuta

Den enes død, den andres brød, heiter det, og nordmenns hang til å fikse på reira sine skulle vise seg å bli ei ny vekstnæring for mellom anna polakkane i byggebransjen. Dei gidd nemleg å sveitte, polakkane.

Gløym Bitcoins, Etherum og Ripple. Den sikraste valutaen i dag heiter «polakk» – eller hender i arbeid, som vi kalla det i gamle dagar.

Som sunnmøringen spurde fekk han svar:

- Kor mykje kostar det eigentleg å pusse opp eit bad på 6 kvadratmeter? (...) Nei, du må nok rekne med minst tre, fire polakkar. (...) Såpass, ja... Men så er det jo langt betre med fire polakkar på byggeplassen enn sju nordmenn som står på kontoret og prøver å tenke ut korleis dei skal få nokon til å jobbe på byggeplassen.

Men polakkane jobbar. Hjelpe meg som dei står på. Ein gong måtte huset mitt drenerast på nytt. Det vil seie - han som bygde det på 70-talet hadde gløymt å drenere. Tomta var attpåtil sprengt ut som eit badekar i stein, slik at alt regnvatnet og avsiget hadde ingen annan stad å ta vegen enn inn gjennom grunnmuren.

Det var ei spesiell tid, hugsar eg. Vi gjekk ikkje i skogen om vi ville ha sopp på den tida der. Vi tok berre ein tur ned i kjellaren.

Rein handmakt

Det skulle òg vise seg at det var umogleg å kome til med gravemaskin rundt tomta, fordi han som gløymde å drenere hadde i tillegg spara på dynamitten. Difor var det berre ein knapp halvmeter frå grunnmuren og ut til bergveggen – rundt heile huset, og så bittesmå minigravemaskiner finst ikkje.

Då tok polakkane og grov ut heile dreneringsgrøfta for hand. Vi snakkar hakke, spade og grev. Det hardaste kropssarbeidet du kan tenke deg. Men det kom ikkje eit kny eller ein klagesong, og dei ga seg ikkje før dei hadde greve ei to meter (SIC!) djup renne rundt heile huset. To polakkar fiksa det på tre dagar - med handmakt!

Kva gir du meg? Ikkje ein nordmann i alle fall. For han hadde jo blitt så sliten.

LES OGSÅ: Å heisann! Du snakkar dialekt, så artig!

Vedmangel i Norge

NAVNEBYTTET: - Eg endra navn ein gong, men det kosta ikkje 280 millionar. FOTO: Astrid Waller
NAVNEBYTTET: - Eg endra navn ein gong, men det kosta ikkje 280 millionar. FOTO: Astrid Waller Vis mer

Eit anna bilete på korleis det står til med gjennomføringsevna til Ola Nordmann, er å peike på den stadige vedmangelen her til lands. Lagra i Baltikum forsyner Norge så det susar med ved, men det er sårbart. Blir det for kaldt vert lagra fort tome, og då blir det vedkrise.

Då kjem avisoverskriftene om at dei gamle frys på skogane, for det er fullstendig tomt for ved - I EIT LAND DER DET BERRE ER Å OPNE DØRA OG SJÅ RETT UT I SKOOOOOG!

Eg gjentek: Norge er dekka av skoooooog! (...)

Mange har sett ei øks, men har ikkje anna referanse til reiskapen enn at det må vere eit mordvåpen. Lat meg få minne om øksa sin eigentlege og tiltenkte funksjon: å kløyve ved – ikkje hovudskallar på levande menneske.

LES OGSÅ: Er det farligare å bli hekta på Fortnite enn Yatzy?

Oppussingsspøkelset smittar

Det er ikkje berre husværa våre som skal renoverast. Alle skal bli nye. Ny nase, ny hud, nytt hår, ny rompe, ny flat mage utan å måtte trene, og nye lepper og puppar. Ja, til og med namna våre må pussast opp.

Heile NSB var no så nedsarva og utslite at dei ikkje såg anna råd enn ei totalrenovering av bokstavane i namnet sitt. Mitt forslag ville ha vore eventuelt å la eit par av bokstavane bytte plass. Men her måtte det hardare lut til. Dei tre gamle bokstavane måtte rivast og erstattast av to nye, fine bokstavar. Slik at du kan ta innover deg kva det å køyre på skinner faktisk inneber. Slik at du at du kan forstå at ei togreise er så mykje meir. Same shit – new wrapping.

Og eg veit godt kva eg snakkar om. Eg har sjølv bytta namn ein gong. For 15 år sidan var etternamnet mitt Knutsen. Eit greitt namn, forsåvidt, men eg ville ha noko som sa meir om kva eg stod for. Eg ville ha eit namn som på lettfatteleg og dritstilig vis fortalde kven eg eigentleg var og kva ambisjonar eg hadde. Difor tok eg familienamnet til mor mi, som er Steen.

Har eg fått eit betre liv på grunn av namnebyttet? Er det fleire som kjenner til dei store vyene mine og ambisjonsnivået mitt? Neppe. Det er same shit – new wrapping.

Men det kosta heldigvis ikkje 280 millionar, då. Men eg skal likevel halde fram med å ta tog. Ikkje fordi toget heiter Vy, men fordi tog er meir praktisk enn bil når eg har eit ærend midt i byen.

Sjekk KKs kjærlighetshoroskop

Saker spesielt utvalgt for deg: